Po čemu su škole u RS bolje od britanskih škola?

U centralnom državnom arhivu u Rimu istraživao je mračnu istoriju NDH, na Univerzitetskom koledžu u Londonu završio master studije iz metodike nastave, a u Podgorici muzičku školu… ali to je samo dio akademske biografije profesora banjalučke Gimnazije Danila Kovača (35). 

– Posebno sam ponosan na Čivning stipendiju, koju sam dobio od Vlade Velike Britanije, pri čemu su mi pomogla pisma preporuke istoričara Gorana Latinovića, prorektora Univerziteta u Banjaluci i Marka Vaner Lindena, profesora Univerziteta u Kembridžu – kaže Kovač.

Ova mladi istoričar učestovao je i na brojnim obrazovnim seminarima u Napulju, Trstu, Berlinu, Buhenvaldu, Parizu, Peronu, Beču, Sarajevu… Asistent je na Filozofskom fakultetu u Banjaluci, gdje je 2010. i diplomirao istoriju, a kasnije i završio master studije.

Ipak, glavno radno mjesto mu je u banjalučkoj Gimnaziji, gdje predaje istoriju i latinski na “redovnom” nacionalnom programu, te istoriju na međunarodnom IB programu, na kojem nastavu drži na engleskom jeziku. Uz to, dočekuje ambasadore, drži predavanja na italijanskom, režira predstave sa tematikom iz istorije, organizuje plesne večeri… Angažman u Istorijskoj sekciji “Vizantija” se, naravno, podrazumijeva.

Profesor Kovač je poznat i po svojim stavovima koji izlaze iz okvira uobičajenog i stereotipnog. Tako tvrdi da britanski obrazovani sistem jeste dobar, ali da ne bi bilo nikakvo rješenje “prekopirati” ga u Republici Srpskoj, jer i naše škole imaju nekih prednosti.



– U srednjim stručnim školama u Britaniji se, više nego kod nas, insistira na stručnoj praksi, nakon koje su učenici osposobljeni za zanat za koji se školuju. Kad su u pitanju gimnazije, za razliku od naših opširnih gimnazijskih planova i programa, nastava u Velikoj Britaniji fokusirana je na manji broj tema, koje se obrađuju interdisciplinarno. Dakle, naši gimnazijalci stiču šire opšte obrazovanje, što je dobra podloga za većinu studijskih programa – objašnjava Kovač.

S druge strane, britanski sistem školovanja, kao i onaj koji se primjenjuje u Međunarodnom programu banjalučke Gimnazije (IB), omogućava da akademsko znanje bude podloga za moralno i građansko obrazovanje učenika, kritičko razmišljanje, te precizno pismeno izražavanje. 
 
Upravo kritičko razmišljanje je ono na čemu bi naše škole, smatra Kovač, trebalo da više porade. Uz to, trebalo bi, dodaje on, podsticati i građanski aktivizam kod đaka.

Po njegovom mišljenju, jedno od ograničenja britanskog obrazovanja je ono što ih i čini prepoznatljivim: stalno takmičenje i borba za visoke pozicije na rang listama.

– U školama dobar plansman na rang listi je uslovljen dobrim rezultatima učenika, a da bi to postigli i učenici i nastavnici su pod stalnim pritiskom. Zato mnogi dobri nastavnici, nakon pet-šest godina, napuštaju ovaj poziv – kaže profesor Kovač.

Kad su u pitanju univerziteti u Velikoj Britaniji, opet zbog rang lista, svi se bore za najplodnije profesore, koji objavljuju najviše naučnih radova.

– Takvi profesori često odbijaju da rade sa studentima i posvećuju se isključivo objavljivanju publikacija – kaže Danilo Kovač.

– U skladu sa demokratskim principima, britansko obrazovanje insistira na važnosti postojanja različitih mišljenja u akademskim sferama. Taj stav se sa univerzitetskog nivoa prenosi i na srednje i osnovne škole. U tom kontekstu smatram da je uvođenje predmeta vjeronauka u srednje škole RS dobar potez. Učenici imaju priliku čuti različita tumačenja o nastanku svijeta, kao i o mnogim drugim važnim pitanjima iz različitih nastavnih predmeta. Takođe, učenici imaju slobodu pri odabiru predmeta vjeronauka ili kultura religija – smatra profesor Danilo Kovač.

(Srpskainfo)