Dugovi RTRS-a premašili imovinu

Svoju nesposobnost menadžment RTRS-a pokušava da umanji plasirajući danima informacije o tome kako opštine u kojima je na vlasti SDS, finansiraju BN televiziju. Što je, naravno, daleko od istine, a evo i zašto.

U strukturi prihoda RTV BN, prihodi od reklama, marketinških agencija, kablovskih operatera i prodaje programa, čine 96 odsto, dok promocija lokalnih zajednica donosi tek četiri odsto ukupnih prihoda.



U strukturi prihoda RTRS, 85 odsto prihoda je od naplate rtv takse, a samo 15 odsto čine prihodi od marketinga i dotacija Vlade Republike Srpske.



Uprkos činjenici da RTRS u posljednjih 10 godina ubire od građana godišnje preko 20 miliona KM takse, nisu u stanju da izmiruju obaveze prema dobavljačima, niti prema radnicima po osnovu poreza i doprinosa.

Od januara 2012 do avgusta 2017. stvorili su dug od preko dva miliona, koji im je reprogramiran i koji otplaćuju u ratama, ali i stvaraju novi dug koji je prema posljednjim podacima premašio 300 hiljada maraka.

Mnogi radnici RTRS-a svjesni su dubioze u koju je dospjela njihova medijska kuća, ali o tim problemima nisu htjeli da govore pred kamerama, kao ni rukovodstvo RTRS-a, iako smo im pitanja uredno dostavili na adresu direkcije.

Koliko loše radi aktuelni mendžment RTRS-a na čelu sa Draškom Milinovićem, najbolje se vidi ako se trenutni podaci uporede sa stanjem od prije 17 godina.

Na čelu RTRS tada je bio Anđelko Kozomara, koji je raspolagao sa 10,5 miliona maraka od pretplate koja je tada iznosila četiri KM, imao je približno isti broj stalno zaposlenih, ali RTRS tada nije dugovao ni radnicima ni državi.

"To je bio period kada je međunarodna zajednica uvela privremene aranžmane na RTRS i kada je kontrolisala svaku marku i prihoda i rashoda. Uspjeli smo da nabavimo dosta tehnike, ta kupimo 23 automobila, ali i da prouzvedemo 45 odsto vlastitog programa", kaže Kozomara.

Kozomara je iza sebe ostavio 564 stalno zaposlena radnika i oko 100 honoraraca. RTRS danas ima 573 radenika u stalnom odnosu i nepoznat broj honoraraca koji su zvanično angažovani na pola radnog vremena, a u praksi rade i po više od osam sati.

Uprkos stalnom povećanju broja zaposlenih i četiri puta većem budžetu od onog kojim raspolaže BN televizija, gledanost programa RTRS iz mjeseca u mjesec rapidno pada.

Dakle, kreativnost, znanje i rad zaposlenih na BN televiziji, njenog uredništva i menadženta, doveli su je u poziciju da zasjeni RTRS čiji dugovi su premašili vrijednost kapitala te najveće medijske kuće u Republici Srpskoj. Pitanje je ko je odgovorniji za sunovrat Javnog RTV servisa-loš menadžment, ili uređivačka politika iza koje stoji SNSD i Vlada RS.



BN televizija