Hrišćanska žalost: Velika subota

To je dan koji je Hristos proveo u Hadu, pa ga vjernici obilježavaju u molitvi i tišini. 

Na taj, posljednji dan nedjelje stradanja i smrti, vjernici cjelivaju plaštanicu na Hristovom grobu koja se na Veliki petak svečano iznosi pred pravoslavne oltare i krajem dana u subotu, pred slavlje Vaskrsenja, uz poseban ritual ophoda oko crkve unosi u oltar.

Na taj dan je Isus Hristos pokazao da je došao kraj starom vijeku koji je bio obilježen svetkovanjem subotnjeg dana, i otpočeo novi vijek u kome se svetkuje dan njegovog vaskrsenja.

Velika subota je dan uoči Vaskrsa u kome se završavaju poslovi neophodni za doček velikog praznika. Sprema se i čisti kuća, pripravlja ruho, boje jaja, po pravilu izjutra obavezno pre izlaska sunca.

U Homolju mijese kolač – vaskršnjak – okićen bosiljkom, kao i manji kolačići.

U jugoistočnom Banatu mijese kolačiće koji se poslije bdenija nose na groblje. Grob se preliva vinom i okadi.

Na veliku subotu se ne radi u polju i žene ne rade ručne radove.

Vjeruje se da bi na Veliku subotu trebalo da se učini kakvo dobro ili milosrdno djelo da bi “nekome krenulo”.

U Republici Srpskoj, Popovom polju, Veliku subotu zovu i Crvena subota i tada “maste”, odnosno boje jaja u crveno.

(Agencije)