Šta SNSD gubi na lokalu bez DNS-a?

Pod uslovom da se ponove rezultati lokalnih izbora 2016. godine, a da DNS promijeni stranu savez DNS-SDS-PDP osvojio bi čak 40 načelničkih mjesta i šest gradonačelničkih!

Ovo je u najkraćem siže sveobuhvatne analize Insajdera na temu kako bi izgledala lokalna vlast u Srpskoj 2016. godine da je DNS, kojim slučajem, bio van, kako predsjednik SNSD Milorad Dodik voli reći, najdugovječnije koalicije na Balkanu.

Krenimo redom...

Po dobijanju konačnih rezultata lokalnih izbora 2016. godine kandidat koalicije okupljene oko Saveza nezavisnih socijaldemokrata je pobijedio u 43 jedinice lokalne samouprave, od čega  kandidat SNSD u 36, DNS u pet, i SP u dvije. 

Analizirajući rezultate lokalnih izbora 2016. godine, zanimalo nas je kakav bi bio ishod izbora da je, kojim slučajem, Demokratski narodni savez bio na drugoj strani, odnosno kad bi u svim opštinama i gradovima u Srpskoj podržao kandidata koji je suprostavljen SNSD-u. U najvećem broju slučajeva to je kandidat Saveza za promjene (SDS, PDP, NDP), ali i kandidati Radikala u Foči i Rudom.




Ono što prvo zapada za oko je da bez glasača Demokratskog narodnog saveza gradonačelnici Banjaluke, Trebinja i Gradiške ne bi bili kandidati SNSD. Ako tome pridodamo Prijedor (DNS) i Bijeljinu (SDS), vidimo da bi kandidat SNSD pobijedio samo u Zvorniku i Doboju, gdje je kompletan odbor SDS prešao u SNSD.

Zanimljiva je situacija i u šest jedinica lokalne samouprave u prijedorskoj regiji, (Prijedor, Novi Grad, Kozarska Dubica, Krupa na Uni, Oštra Luka, Kostajnica) gdje bi kandidati suprostavljeni kandidatima SNSD, a pojačani za glasove DNS, bili apsolutni pobjednici u svih pet opština i gradu Prijedoru. 

U banjalučkoj regiji kandidat koalicije okupljene oko SNSD bi bez glasova DNS-a pobijedio samo u Ribniku, Istočnom Drvaru i Кupresu, dok bi u drugih 9 opština, gdje su i Mrkonjić Grad, Čelinac i Šipovo, pobijedio kandidat koga bi predložio DNS, SDS ili PDP.




U šestoj izbornoj jedinici, kandidat koalicije oko SNSD bi pobijedio samo u Pelagićevu, dok bi u druge četiri opštine i gradu Bijeljina pobijedio kandidat kojeg bi podržao DNS.  Ukoliko izuzmemo Srebrenicu gdje je zajednički srpski kandidat, socijaldemokratski kandidat za načelnika bi pobijedio u Zvorniku i Vlasenici. Slična situacija je i u romanijskoj regiji gdje bi kandidat SNSD pobijedio samo u Istočnom Novom Sarajevu, a u Hercegovini samo u Кalinoviku i Novom Goraždu.

Ukoliko podvučemo crtu, kad bi se hipotetički glasovi Demokratskog narodnog saveza oduzeli od koalicije okupljene oko SNSD i prelili kandidatima Saveza za promjene, SNSD bi sada imao svega 16 načelnika i 2 gradonačelnika, dok bi stranke okupljene oko SDS i PDP sa DNS-om imale čak 40 načelnika i 6 gradonačelnika!

Ove brojke su neumoljive, a izuzetno je važno napomenuti da je Demokratski narodni savez u odnosnu na lokalne izbore 2016. godine ostvario čak za 40000 glasova bolji rezultat, odnosno skočio sa 60000 glasova, na skoro 100000 glasova, kao i da je PDP 2018. godine značajno poboljšao rezultat u odnosu na izbore 2016. godine, što bi dovelo do još ubjedljivije pobjede eventualne koalicije DNS-SDS-PDP. 

Politički analitičari ocjenjuju da kada se sve nabrojano uzme u obzir ne čudi što se Marko Pavić, lider DNS, smatra jednim od najmudrijih političara na srpskoj političkoj sceni, jer je, iako je izložen nezapamćenim udarima proteklih 12 mjeseci uspio da sačuva jedinstvo stranke i dovede je u situaciju da se za njenu naklonost, kao ključnog partnera, ovih dana žestoko bore najjača partija u Srpskoj SNSD i dvije najjače partije opozicije SDS i PDP.

S obzirom na to da SNSD nakon prošlogodišnjih izbora nije ispoštovao, prije izbora dogovoreni, koalicioni sporazum sa DNS i vršio žestoke udare na DNS gdje god je stigao, politički analitičari procjenjuju da je DNS bliži da u budućnosti bude koalicioni partner SDS i PDP, za koje predviđaju da bi mogli biti i mnogo izdašniji u ponudama nego SNSD. 

Ali, sačekajmo, na koju stranu će DNS okrenuti saznaćemo vrlo brzo...

(insajder.in)